Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

dinsdag 1 oktober 2013

En toen was ik al weer een heel jaar wees

Op 1 oktober 2012 overleed mijn moeder, vandaag is dat op de kop af een jaar geleden. Ik realiseer me nu dat ik er vandaag met niemand over gesproken heb. Ik heb vandaag wel verschillende keren bij haar overlijden stil gestaan. Tijdens het ontbijt, onder de vergadering die ik moest notuleren, later op de middag tijdens het werk. Ik staarde wat naar buiten en overdacht het afgelopen jaar. En toen ging ik weer verder met werken. Mijn oudste dochter kwam nog langs op mijn werk, die kwam wat ophalen en ik heb haar toen ik thuis was nog telefonisch gesproken. Toch heb ik het er niet over gehad. Ik denk er gewoon niet aan om er aandacht voor te vragen. En nu, in de stilte van de avond, denk ik ineens: ma!
De complexe mens die mijn moeder was.
Het is niet dat mijn ma niet in mijn gedachten is, heel vaak zelfs. Deels mis ik haar, deels voel ik me ook bevrijd van alle zorgen. Ik denk dat het voor haar goed was dat het klaar was. Ze hoefde zelf ook niet meer en wilde op de dag van haar overlijden ook niet meer met spoed naar het ziekenhuis. Gelukkig was ze helder genoeg om dat aan de huisarts duidelijk te maken. Met veel "kunst-en-vliegwerk" was het misschien gelukt om haar leven nog een paar weken te rekken. Maar voor welke prijs? Dan lag ze in een ziekenzaal op een ziekenhuisbed weg te kwijnen. En wat had ze een pest aan ziekenhuis- en verpleegbedden!
Soms overdenk ik, wat ik wil als ik in die omstandigheden zou komen. Lastig is dat! Het hangt van zo veel factoren af. Stel je voor, er is een (achter)kleinkind op komst, zou ik de geboorte niet willen meemaken? Of er gebeuren andere leuke dingen waar iedereen blij van wordt. Daar wil dan natuurlijk wel bij zijn!
De situatie zou heel anders zijn als al mijn geliefden door wat voor oorzaak dan ook er niet meer zouden zijn.
Een vreselijke gedachte! Maar dan zou ik minder aan het leven hangen dan wanneer mijn dochters en hun partners er nog zouden zijn en ik hen op een of andere manier zou kunnen steunen of blij zou kunnen maken.

9 opmerkingen:

  1. Sterkte!
    Hoe zou het zijn als wij ouder zijn? Daar denk ik ook wel eens aan. Heb mij voorgenomen om er niet te lang over na te denken hoe en of wat ik dan zou doen... . Elke situatie is weer anders en elk moment kan ook weer zo anders zijn. Een compleet levensprogramma krijgen wij niet voor geschoteld, gelukkig maar.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sterkte !!
    Ik word altijd héél blij en emotioneel als ik een regenboog zie, dan weet ik dat mijn papa toekijkt en voor me zorgt. Misschien stom, maar zo heb jij waarschijnlijk ook wel dingen die je ziet of doet, waarbij je automatisch aan je mama denkt.
    Knuffel Liesje

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Sterkte !!
    Ik word altijd heel blij en emotioneel als i keen regenboog zie. Dan weet ik dat mijn papa toekijkt en voor me zorgt.
    Misschien stom, maar jij zal ook wel dingetjes hebben waarbij je automatisch aan je mama denkt.
    Knuffel Liesje

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel veel sterkte vandaag, ook al duurt de dag niet meer lang.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Sterkte ermee. Elk jaar zal je wel aan deze dag denken.zoiets gaat niet voorbij. Hoeft ook niet

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Sterkte! Ik kan me voorstellen dat zoiets eigenlijk nooit echt weggaat. En het herinnert je eraan dat het leven ook eindig is, maar voor iedereen zal het anders zijn. En wij hebben toch geen invloed in hoe de toekomst zal zijn, dus gelukkig hoeven wij ons daar niet zo druk om te maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Sterkte, hopelijk voel je je vandaag weer wat beter. Al zal het elk jaar weer moeilijk zijn rond deze tijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Niet alleen op gedenkdagen, soms op de gekste momenten voel je je ineens weer even verbonden en dat blijft, merk 'k wel. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat Kniepertje schrijft...soms op de gekste momenten voel je die verbondenheid. Het is mooi en kostbaar dat je dat voelt. Sterkte alsnog.

    BeantwoordenVerwijderen