Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

maandag 19 mei 2014

Vroeger, in tijden van crisis deel 2

Hoe gingen we destijds op vakantie? Welnu, we gingen  1 keer per jaar op de fiets, een maand lang kamperend door Europa.
We hadden elk een sportfiets en we hadden een goedkope kampeeruitrusting die we ieder jaar beter maakten. Eerst hadden we slechte, koude slaapzakken, waarin we het niet goed warm hielden. Op een dag hebben we in de aanbieding echte donzen slaapzakken gekocht!
We stapten in Groningen op de fiets en fietsten richting Zuiden of Zuid-Oosten. We fietsten naar Zuid- en midden- Frankrijk, naar Zwitserland, naar Oostenrijk, naar Duitsland en vervolgens weer terug naar Groningen. Kamperend op goedkope campings of vrij kamperend trokken we tijdens deze vakanties iedere dag verder. Fietsen was onze dagbesteding, we kookten ons potje en daarna rustten we uit bij de tent. Uit eten gingen we niet, wel dronken we iedere dag onderweg een keer koffie in een dorpscafé en kochten we bij de bakker een lekker broodje. Verder dronken we water, bouillon (als het heel warm was maakten we van een blokje twee mokken bouillon) en oploskoffie.
Zo hebben we fietsend veel van Frankrijk, België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland (de Noordgrens en de Westgrens) en Oostenrijk (Voralberg, het meest westelijke puntje) gezien.
Vriend kon heel goed fietsen maken en nam fietsenmakers gereedschap mee. Hij plakte banden, zette nieuwe spaken in, stelde indien nodig handremmen en derailleur bij.

Vervoer:
Buiten de vakantie maakten we op de fiets uitstapjes door noord Drenthe, maar ook door de provincie Groningen. De OV jaar kaart bestond nog niet, dus we deden alles op de fiets. Een enkele keer gingen we wel eens met de trein op stap. Met een speciale actie zijn we een keer naar Rotterdam geweest en hebben we de dierentuin bezocht. Maar verder hadden we de fiets. Voor in de stad samengestelde en opgeknapte fietsenwrakken die vriend bij het grof vuil vandaan haalde. Hij maakte van 2 fietsen 1 goedwerkende fiets. Damesframes vond hij niet zo vaak, dus ik fietste ook op een herenfiets. Dat heb ik gedaan tot vlak voor mijn eerste bevalling.
Voor tochten naar onze ouders in Friesland gebruikten we onze vakantiefietsen. Mijn vakantiefiets was overigens ook een herenfiets. Dat was vooral vanwege mijn overgewicht. Een herenfiets is veel stabieler dan een damesfiets en dat fietst veel gemakkelijker als je een tent, slaapzak, voeding en drinken, kleding, campinggasjes etc bij je hebt.

De meeste van onze vrienden waren geen fietsers. Die gingen niet op vakantie, of op een andere manier: liftend, wandelend en bij uitstapjes bleven ze veel dichter bij de stad. Mijn vriend had al een heel fietsverleden toen we elkaar leerden kennen. Hij fietste op zijn 17e in één dag van Noord Friesland naar het Ruhrgebied, want daar woonde zijn toenmalige vriendinnetje. Als ik de afstand opzoek op de routeplanner is dat met de auto 275 kilometer.

Wonen in een achterstandswijk
We woonden vanaf 1979 met zijn tweeën op een studentenkamer, maar dat was behelpen. In Groningen was het destijds zo, dat je tenminste 3 jaar ingeschreven moest staan voordat je een huis toegewezen kreeg. In de zomer van 1982 was het zo ver, we konden een beneden woninkje betrekken. Het had een kleine woonkamer, een slaapkamer, een douche en een keukentje. De wijk was pas gerenoveerd en we waren de eerste bewoners na de renovatie.
Het was een heel verschil met wonen in de binnenstad, niet meer dicht bij de markt, niet meer wonen in een vrij rustig studentenhuis, maar wonen in een achterstandswijk, veel later ook wel prachtwijk genoemd.

Wat hield dat in, wonen zo’n achterstandswijk?
- Midden in de nacht gewekt worden door het bonzen op het raam en het roepen van dronken mannen, omdat er bezoekers waren voor oude Klaas, een alcoholist van een paar deuren verderop. Ze vergisten zich in het huis en dachten dat ze bij ons moesten zijn. De eerste keer schiet je overeind met bonzend hart. De volgende keer roep je: "je moet twee huizen verderop zijn", draait je om en slaapt weer verder.
- Een bovenbuurman die van het balkon van 1 hoog sprong omdat de politie aan de deur was.
- Meer politie-invallen bij dealers, die in politieauto’s afgevoerd werden.
- Een dealende overbuurman met zijn "bezoekers" die, bij voorkeur ‘s nachts of ‘s avonds laat kort langskomen, roepen en toeteren om de aandacht te krijgen van hun dealer die hun iets moet leveren. Snel wegrijdende auto’s na de deal. Patrouillerende politiewagens.
- Een gekke buurman hebben die in een psychotische bui midden in de nacht al zijn ramen ingooit, zowel voor als achter. Een lawaai dat dat maakt, niet te geloven.
- Een andere buurman die ook regelmatig psychotisch is en die in zijn achtertuin een poging doet om een vriendin te wurgen. Goed dat hij dit niet binnen deed, buren schoten te hulp en belden de politie.
- Nog een andere gekke (naaste) buurman bedreigt regelmatig buurtgenoten in het buurthuis met grote messen. Deze man, verzamelde ook grote hoeveelheden glasbakglas en ging op een dag met zijn verzameling buiten zitten en bekogelde iedere voorbijganger of wie ook maar in de buurt kwam met flessen. De straat lag compleet bezaaid met gebroken glas.
- Nog een buurman die schizofreen is en die in een volkomen leeg huis woont. Er ligt alleen een matras op de grond. Zijn wc pot is kapot, hij piest in de gootsteen en poept op kranten die hij bij de vuilnis gooit.
- Een gekke partner hebben (in mijn geval dan) die op onverwachte momenten ineens knettergek werd en op het dak de auto van de buren ging dansen en verschillende ramen van buren verderop in de straat vernielde.
- Wonen in een zeer gehorig huis, waarbij je de buren letterlijk kunt verstaan en je wc-geluiden kunt horen. Uiteraard kun je op de slaapkamer ook "meegenieten" van de buren.
- Afhankelijk zijn van huursubsidie, waardoor je niet kunt verhuizen naar een ‘"normale" wijk. Je kunt kiezen tussen achterstandswijk A, achterstandswijk B of achterstandswijk C.
- Buren hebben die werkloos zijn, niet op vakantie gaan en ‘s zomers een party-tent in de tuin zetten en tot diep in de nacht alcoholische feesten houden met muziek van Jantje Smit en Frans Bauer. (niet mijn smaak dus)
- Een tuin hebben waaruit voortdurend van alles gestolen wordt, bloemen, groenten, bezem, het eerste fietsje van mijn oudste dochter.
- Voortdurend ligt er zwerfvuil in de woonomgeving.
In gemeentelijke termen: de achterstandswijk was een probleemaccumulatiegebied, oftewel heel veel mensen met problemen op één hoop. Dat klopte wel, er waren inderdaad veel problemen en dat werd ook niet beter, want diegenen die werk kregen en waar het beter mee ging vertrokken uit de wijk en daar kwamen weer nieuwe probleemgevallen voor terug.

Maar goed, het was niet allemaal kommer en kwel, soms was het rustig en we bouwden langzamerhand een netwerk op. Een vriendin kwam in de zelfde straat wonen, zij had weer vrienden die ook in de buurt woonden. We werden actief in het stedelijk woonlasten comité in een poging de woonlasten beperkt te houden. Later woonden we in dezelfde buurt in een wat groter huis met 2 slaapkamers en nog weer later (11 jaar na de eerste woning), kregen we in deze buurt een woning met 4 (!) slaapkamers.
Het netwerk in de buurt was heel belangrijk voor ons.
Daarover een volgende keer meer.

8 opmerkingen:

  1. Wij deden dat ook,die fietsvakanties. Erg leuk. We probeerden in Zweden te leven van zelfgevangen vis,frambozen,bessen aardappelpuree, pannekoekmeel etc. Omdat de supermarkten net in op onze route lagen. We probeerden ook wel van boeren te kopen. meestal kregen we het dan zomaar mee en mochten we op hun erf kamperen. Zo is er een levenslange vriendschap met een boerenfamilie ontstaan. We corresponderen nog wel per email. Van bezoeken is de laatste 4 jaar niet gekomen, maar wellicht volgend jaar

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Leuk dat jullie ook fietsvakanties hielden! In Frankrijk waren ontvolkte streken met verlaten dorpen waar de bomen in de huizen groeiden, maar er stonden nog wel kersenbomen met heerlijke kersen er aan. Verder plukten we bosaardbeitjes en frambozen. We hebben ook wel eens bij mensen in huis geslapen. Op een avond, na een lange tocht, was ik bekaf er ergens op een stoepje gaan zitten. Een mevrouw van een jaar of zestig deed de deur open en vroeg of ze ons ergens mee kon helpen. Wij vroegen de weg naar de dichtstbijzijnde camping. We mochten wel bij haar in de achtertuin staan. Uiteindelijk vond ze het maar niks, wij in dat piepkleine tentje, dus we moesten maar lekker binnen slapen en ze had ook nog wel iets warms te eten.

      Verwijderen
  2. Supermarkten niet op de route. Door de natuur,bij meren kamperen,wakker worden van de kraanvogels en parelduikers. Elanden op 30 meter etc. We mochten zelfs een roeiboot lenen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wij zijn iets ouder,hadden werk in het onderwijs in de 80 er jaren. Het begon net als nu met kleine baantjes. Maar je werkte wel 2 keer het aantal uren waar je voor aangesteld was. Samen hadden we een 0,9 baan en we konden daar goed van rondkomen totdat we gekort werden. Alee ambtenarensalarissen werden met 10 procent gekort en de onderwijssalarissen nog eens met 10 procent extra. toen hadden we nog maar 0,7 salaris over en we hadden ondertussen gezinsuitbreiding. Wij konden ons nog redden omdat we eerst een eigen woonboot hadden. Gekocht van vakantiewerk voor 2500 gulden. Later konden we met het geld van de verkochte woonboot en overgespaard geld en met een lening van 3000 gulden voor 9.000 gulden een arbeidershuisje bij Warffum kopen. Dat was de basis voor ons,met moestuin en kunstenaars en boerenarbeiders als buren. In de woonschepenhaven hadden we daarvoor heel veel meegmaakt. Een spoedcursus maatschappijleer voor mij als dorpsmeisje met maar 4 stadjaren

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha, ha, ja de woonschepenhaven was (of is?) ook berucht. Net zoiets als onze wijk!

      Verwijderen
  4. Voordat ik naar Duitsland verhuisde woonde ik nog in een achterstandswijk. Ik had daar ook last van dezelfde dingen als jij. Vooral het geschreeuw en geruzie op straat van de buren en mensen die drugs komen halen zijn storend. En het feit dat een vaste kliek mensen zomers op straat bier drinkt en andre hazes luistert, vaak tot in de late uurtjes.

    Maar je raakt er ook aan gewend. Er is eens een auto onder mijn balkon uitgebrand, brandweer en politie erbij. Ik ben er gewoon doorheen geslapen. De enige keer dat ik echt wakker geschrokken ben is toen de politie een deur in ons trappenhuis ingebeukt heeft. Het was toen tegen twee uur in de nacht, en er zou iemand liggen die een overdosis genomen heeft. Ik schrok mij kapot van de knallen!

    Ik ben zo blij dat ik daar weg ben! Ik zou voor geen goud meer terug willen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een leuke vakanties met de fiets!
    Later met de kinderen gaat dat dan weer iets minder makkelijk, helaas

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat leuk om je stukje te lezen . Het deed mij denken aan onze gezinsvakantie's vroeger thuis , wij gingen naar Nunspeet waar een huis stond van een 2 tante's die in een verpleeghuis zaten en zo vierde de familie dan vakntie.

    BeantwoordenVerwijderen