Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

maandag 20 oktober 2014

Armoede

Volgens nu.nl (klik) leven er nu in Nederland 2,5 miljoen mensen onder de armoedegrens.
Dat is best veel! In totaal leven ongeveer 604.000 Nederlandse kinderen onder deze armoedegrens.
Nu zul je je misschien afvragen, wat is dat nu precies, die armoedegrens?
Wanneer behoor je tot de mensen die onder de armoedegrens leven?
Ook al is je inkomen iets hoger dan bijstand, toch kan het zijn dat je onder de armoedegrens zit.

Het verwarrende is, in feite zijn er verschillende armoedegrenzen:

de beleidsmatige inkomensgrens - 101% van het sociaal minimum

de lage inkomensgrens - deze grens is afgeleid van het bijstandsniveau voor een alleenstaande in 1979, toen dit in koopkracht het hoogst was en hier is inflatiecorrectie op toegepast.

de budgetbenadering - hierbij gaat het om het basisbehoeftenniveau zoals vastgesteld door het Nibud en omvat de minimale uitgaven voor voedsel, kleding en wonen en enkele andere moeilijk te vermijden kosten. Bij het niet-veel-maar-toereikendcriterium zijn daar kosten voor sociale participatie aan toegevoegd.

Door het Centraal Bureau voor de Statistiek wordt de lage inkomensgrens gebruikt. Voor een eenoudergezin met 1 kind was dat in 2010 € 1.250,- per maand.
Het Sociaal Cultureel Planbureau gebruikt als armoedegrens het niet-veel-maar-toereikendcriterium. Voor bijvoorbeeld een eenoudergezin met een kind was dat in 2010 € 1.330,- netto per maand.

Wie hebben veel kans op armoede (klik)?
Eenoudergezinnen
Werkende armen
Niet-westerse allochtonen
Chronisch zieken
Dak- en thuislozen

Armoede heeft veel gevolgen voor levens van mensen. Ik vond dit wel een verhelderend driehoekje:
Vna het één komt het ander

Bron: de arme kant van Nederland.

Ikzelf heb jarenlang onder de armoedegrens geleefd.

En jij?
Leef jij nu onder de armoedegrens, of heb je ervaring met leven onder de armoedegrens in vroeger tijden?

18 opmerkingen:

  1. Ik leef onder de armoedegrens en volgend jaar wordt het nog erger.

    Maar ik voel me niet arm. Heel creatief zijn en eerst de vaste ladten betalen daarna kijk ik verder wat ik over hou.
    Daar mag ik het mee doen.
    Groetjes Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik leef (gelukkig) niet onder de armoede grens. Ik vindt dat ik een rijk mens ben. Rijk in gezondheid, familie en geld. Dat neemt niet weg dat ik niet met geld kan smijten maar dat hoeft van mij ook niet. We redden ons prima en als ik mensen zie die het arm hebben dat vindt ik vreselijk. Waarom kan onze regering deze mensen niet helpen. En dan bedoel ik de mensen die door ziekte, ouderdom niet meer uit deze situatie kunnen komen.
    Vroeger toen ik nog thuis woonde hadden we het niet riant. Als de kinderbijslag er was dan werd er kleding, schoenen gekocht voor wie wat nieuws nodig had. Als we met schoolreisje gingen dan was het schrapen voor mijn ouders om het geld bij elkaar te krijgen. We hadden niet elke dag vlees maar wel elke dag goed te eten. Ik kreeg vaak van een oudere nicht kleding en dit heeft wel eens huilpartijen opgeleverd, haar kleding was absoluut niet mijn smaak maar daar werd niet naar geluisterd. En ben ik er anders van geworden...... in zeker zin wel, ik besef me dat niet alles vanzelf gaat, je moet werken voor je geld. Ik heb geleerd dat je met weinig soms heel veel kunt doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Das Kapital had berekend dat een een oudergezin biven de 2000 uitkwam door de extra toeslagen.
    Las het gisteren ook oo wikipedia enz. Als start voor eenzelfde blog.
    Ik begrijp het echt nket.
    Een vijstand single heeft 300 euro voor prive uitgaven per maand, als zij in de bijstand is, lass ik onlangs.
    Onduidelijke bedragen, bovendien zijn de huren, zeker in de randstad hoog.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een jaar of 9 geleden moesten wij, twee volwassenen met twee tieners op de middelbare school, rondkomen van ww van 953 euro per maand. Alleen nog een beetje kinderbijslag erbij, meer niet. We hebben ook niet zwart gewerkt om het bij te spijkeren. Dat was armoe. Door het koophuis helaas geen enkel recht op aanvullingen, we mochten het uitzoeken. Hebben we ook gedaan, het water heeft ons tot boven de neus gestaan maar we hebben het gered zonder schuldsanering, zonder voedselbank, zonder wat voor hulp maar ook behalve dan van mijn ouders, die we bovendien in de jaren daarna keurig terugbetaald hebben. Onze armoe ging vooraf aan de crisis en werd dan ook niet erkend. Nu wordt er heel veel voor kinderen uit arme gezinnen (die het vaak heel wat minder slecht hebben dan wij toen) gedaan, maar dat was hier niet. Tegenwoordig is er veel aandacht voor kinderen uit arme gezinnen en wordt er veel voor ze gedaan om ervoor te zorgen dat ze niet in een sociaal isolement terechtkomen. Mijn kinderen moesten helaas wel van hun clubjes af want we konden het zelf niet betalen en er was geen gemeentelijke vergoeding voor ons om ze op die clubjes te houden omdat we niet in de bijstand zaten. Overigens lag de bijstand hoger dan wat wij als ww kregen maar recht op een aanvulling tot bijstandsniveau hadden we niet. Nu is er gelukkig aandacht voor die kinderen, dat is wel heel fijn, want die kinderen kunnen er niks aan doen. We hebben heel wat afgejankt, vooral omdat we ons onrechtvaardig behandeld voelden, maar ook geknokt. En we zijn eruit gekomen. Maar ik heb wel geleerd wat armoe is. We hebben er trouwens alle vier veel van geleerd. Ondanks alles ben ik daar blij mee. En we zijn ook wel een beetje trots dat we het toch gered hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Herkenbaar voor mijn situatie in de jaren 70/80.

      Verwijderen
    2. Dank voor je uitvoerige verhaal!

      Verwijderen
  5. Ik vind het altijd moeilijk om over armoede te spreken, ook al weet ik dat er velen zijn die idd onder die grens (moeten) leven. Ik zelf heb een ruime 10 jaar op/onder die grens geleefd en heb het nooit als armoede ervaren. Maar ik weet ook dat niet iedereen in staat is om die knop om te zetten en er wat van te maken, wat naar mijn mening echt wel kan. Misschien is het anders als het nóg langer had geduurd, ik wil geen oordeel vellen over mensen en hun omstandigheden die ik niet (voldoende) ken. Voor mij was er toen geen sprake van armoede, al werd ik wel als zodanig aangemerkt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik ben bijna vijftig. In de jaren 80 studeerden we en we kregen kinderen, financieel geen goede combinatie. Oud, koud, schimmelig huis, eerst de kinderen dan wij. Bij boodschappen nooit geld voor en wasmiddel en kaas en koffie. Geen geld voor kleren en meubels. Paniek als er weer een verplicht studieboek werd veranderd. Nu hebben we het een stuk beter, ben nog iedere keer blij als ik een lekker stuk kaas kan kopen. Aan de andere kant houden we bruto heel veel meer over dan vroeger en netto maar een paar honderd euro. Dat dat in "armoedegevoel" zoveel verschil kan maken vind ik nog steeds bijzonder.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Om nu van een armoede grens te spreken in Nederland vind ik nogal wat. Want er zijn verschillende voorzieningen alleen zijn er altijd mensen die om welke reden dan ook daar niet voorin aanmerking komen en dat is soms heel triest en schrijnend. Eigenlijk zijn we in Nederland nog heel rijk vergeleken met andere Europese landen . Je hebt een bepaald budget per maand en daar zal je het mee moeten doen al neemt de huur en de vaste lasten een grote hap uit dat budget. Ik begrijp dat er gezinnen zijn die moeite hebben met rondkomen en alles doen om iedere maand uit te komen, moeten wij ook hoor. . Maar van mensen uit onze omgeving hoor ik dat het met alleen een bijstand of aow te doen is mits je maar geen gekke dingen doet en iedere keer weer goed rekent .Zelf loop ik op zondag alle reclame formders online af van winkels in de buurt en kijk wat er is . En iedere maand uitkomen is voor veel mensen juist zo moeilijk, omdat de verleidingen zo groot zijn en als je dan ook nog kinderen hebt die voor school van alles moeten hebben dan groeit het je weleens boven je hoofd..Ook ik heb thuis armoede gekend maar daardoor leer je wel waarderen wat je hebt en ook wij hebben het niet breed. Maar zijn gelukkig met wat we hebben en kunnen genieten van kleine dingen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat zeg je goed, er zijn veel meer verleidingen dan in de jaren 70/80 en... er was geen computer en helemaal geen gsm-apparatuur.
      Mijn autistische Asperger zoon van 40 heeft een Wajonguitkering en kan zich heel goed redden , leeft sober maar gaat toch 1x per jaar naar de Wereldhavendagen en verblijft een paar nachten in een hotelletje.

      Verwijderen
  8. Tja... als je de vijftig/zestig bent gepasseerd (ik ook) dan heb je bijna allemaal armoede ervaren. Ook in studietijd hadden velen het moeilijk. Ik zeg 'hadden', want ik zie nu weinig studenten echt op een houtje bijten. Alain Boton, een Engelse filosoof die filosofie voor de gewone mens begrijpelijk wil maken en wil toepassen op onze huidige zingevingsvragen, heeft een mooi boek geschreven: 'Statusangst'. Mensen vergelijken hun eigen (financiele) situatie met die van hun omgeving. Het was vroeger gemakkelijker om armoede te accepteren omdat bijna iedereen om je heen ook arm was. Na de jaren zestig heeft de welvaart echter een vlucht genomen en sindsdien is het een stuk moeilijker om een laag inkomen te hebben. De drie B's hebben we vrijwel allemaal wel: bed, bad en brood. Maar dat is misschien al heel wat in een derde Wereldland, daar leven wij nu eenmaal niet in. Wij hebben in sociaal opzicht te maken met onze buren, collega's en familieleden hier in Nederland. En dan zijn kontakten onderhouden bijvoorbeeld een stuk moeilijker. Vroeger woonden hele generaties in hetzelfde dorp of stad. Nu moet je reizen om elkaar te zien. Laats hadden we een familiebarbecue. 120 km verderop á raison de 25ct per kilometer voor een leenauto. O ja, of we ook nog even 20 euro p.p. wilden bijdragen voor vlees, drankjes en salade. Wat een klap met geld! Of erger nog: vliegen. Van mijn broers wonen er twee in het buitenland. Mijn oudste neef gaat trouwen en we zijn allemaal uitgenodigd. Dat worden vliegtickets en verblijf voor 6 personen in ons geval. Mijn man, mijn gescheiden dochter met weinig inkomen, maar wel 2 kinderen + een studerende zoon met een klein bijbaantje. Natuurlijk zouden we niet kunnen gaan. Maar het wordt een hele happening voor tout de famille, dus het zou vreselijk jammer zijn om er niet bij te zijn. Natuurlijk, dit is een luxeprobleem, maar toch... Gelukkig hebben we de auto weggedaan, consuminder ik dat het een lust is en als we dat huwelijksfeest als een vakantie plannen, dan zie ik ons nog wel gaan. Een extreem voorbeeld misschien, maar ik wilde jullie het toch meegeven ;-) Anna

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Er zullen vast heel veel mensen zijn die in armoede leven. Als je geen schulden hebt, kun je prima rondkomen met een bijstandsuitkering. Ik denk dat armoede ontstaat doordat mensen niet goed met hun geld om kunnen gaan.
    Wat je ook vaak ziet is dat mensen in tijden van overvloed het er goed van nemen en geen rekening houden met het feit dat er ook een tijd kan komen waarin je het met minder moet doen. We leven te luxe en de meeste mensen hebben dat niet eens in de gaten.
    In mijn ogen ben je pas arm als je geen dak boven je hoofd hebt, je niet naar de dokter kunt als dat nodig is en als je geen geld hebt voor de basisvoeding en kleding.
    Ik zag een keer een dame op televisie die een uitkering had en absoluut geen 2e hands kinderwagen wilde. Ik hoorde dat je in de bijstand 300 euro krijgt om een kinderwagen te kunnen kopen, als dat inderdaad klopt, dan wordt het tijd om een andere definitie aan armoede te geven. Wat de een een luxe vindt is voor de andere een basisbehoefte.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. De definitie van armoede is in mijn ogen bij velen niet juist.
    Begrijp me niet verkeerd, er zijn veel mensen die echt de eindjes aan elkaar moeten knopen
    Maaaarrrr er zijn er ook veel die menen het slecht te hebben terwijl ze nog vele stappen terug kunnen. Het voorbeeld hierboven van een nieuwe kinderwagen bijv. Volgens mij refererend aan een dubbeltje op zijn kant. Belachelijk was dat. Niet kunnen rondkomen en een compleet nieuwe kinderkamer gekocht, dubbel ivm tweeling....

    Doe normaal, dat is vaak al gek genoeg!

    Eten, drinken, een dak boven je hoofd echt de basis en dan verder!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Fijn dat zoveel mensen prima uitkomen als ze op/onder de armoedegrens leven.Ik geloof er echter niets van dat dat allemaal zo prima/makkelijk is als sommige mensen ons willen doen geloven.E.e.a is natuurlijk ook afhankelijk van waar je woont en hoe je gezinssamenstelling is maar zo fijn is het allemaal niet.(en de mensen die denken dat het allemaal prima kan mogen van mij alles wat ze verdienen boven de armoedegrens lekker weggeven aan iemand die het goed kan gebruiken).Sorry, maar moest het echt even kwijt.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik was hoog zwanger toen mijn contract niet werd verlengd (door de zwangerschap). WW uitkering en diepe depressie tot gevolg. Ik had 15 jaar non-stop gewerkt continu via uitzendbureaus en gestudeerd. Mijn droom was een vaste baan voor een huisje met tuin ipv onze portiekflatje. Na de zoveelste baan wissel kinderwens niet meer uitgesteld duurde twee jaar voor ik zwanger was. Ik wilde blijven werken. Maar toen ik de kleine eenmaal in mijn armen had besloot ik thuis te blijven. De beste beslissing van ons leven. Maar rondkomen van 1600 euro netto is knap lastig. Ik heb er een studie en een sport van gemaakt om zuinig te leven en we genieten nu we minder hebben meer van de dingen en van elkaar en geloof me dat is rijkdom. In de tijd van werkstress en veel geld was ik diepongelukkig. En nu zijn we alle drie gelukkig! En de kleine mist niks met haar tweedehands speelgoed en kleding. En ja we zijn al vijf jaar niet op vakantie geweest, maar lekker belangrijk we gaan met korting drie keer per jaar naar een dierentuin of 1 pretpark. En ja ik koop alleen kleding en schoenen als ze versleten zijn en voor de rest helemaal niks. Echte armoede is niet tevreden zijn met wat je hebt en een slechte gezondheid! Rijkdom is tevredenheid en geen hebzucht meer! We zijn nu zelfs geld aan het sparen! En we hopen over zeven jaar hypotheekvrij te zijn. Tip voor de mensen die weinig te besteden hebben geef het niet op jezelf geluk te gunnen!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Persoonlijk vind ik dat we niet kunnen spreken van "armoede" in NL. Zelf denk ik bij het woord armoede aan alle arme kindjes in Afrika, die niet weten wanneer ze weer zullen eten. Zelf leef ik ver onder de armoede grens (gemiddeld zo'n 750 euro per maand netto). En toch voel ik me rijk. Wel heb ik veel te danken aan de Jumbo (vers is vers regel). Daardoor geef ik maar 35 euro per MAAND uit aan booschappen voor mezelf en 2 poezen. Ik denk trouwens dat als je gewoon tevreden kunt zijn met wat je hebt, je je heel rijk kunt voelen ondanks dat je voor de rest van Nl "arm" bent. Kijken naar wat je WEL hebt ipv wat je allemaal niet hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. 35 euro per maand voor 1 persoon + 2 katten? Hoe doe je dat? Ik geef bijna 4x zo veel uit. Wil je eens een gastblog schrijven over hoe jij dat aanpakt?
      En ook je inkomen is heel erg laag!
      Hoe zorg je dat je je toch rijk en tevreden voelt met wat je hebt?

      Verwijderen
  14. Je hebt arm zijn en arm voelen. Zelf moet ik van heel weinig geld rondkomen, dus technisch ben ik arm. Onder de armoedegrens. Maar ik VOEL me niet arm. Ik kan niet alles doen wat ik wil, maar wel wat ik moet.

    Voor de boodschappen voor 1 persoon en dieren heb ik 100 euro per maand. Dat is niet veel, maar de dierenarts en kattenvoer (ook dieetvoer) zit hier niet bij, dat koop ik groot in en daar reserveer ik voor. Niet alles willen en tevreden zijn met wat je wel allemaal hebt en dat is nog heel veel. En als ik door heel zuinig te leven mezelf af en toe kan trakteren op een flesje wijn of een fles lekkere bodylotion, ben ik blij.

    Maar ik merk wel dat het de afgelopen tijd slechter is geworden en dat de bezuinigheidsmaatregelen er behoorlijk inhakken en er komt nog meer. Maar op dit moment red ik het allemaal nog. Ook iets om dankbaar voor te zijn. Maar ik had mijn situatie natuurlijk liever anders gezien, maar ik moet het ermee doen en dan kan je er maar het beste van proberen te maken.

    BeantwoordenVerwijderen