Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

zaterdag 11 oktober 2014

Hergebruik wanneer dat kan: zo goed als nieuw

* Ik hergebruik alles waar dat kan: het bed van mijn vader van toen hij 18 was, het bed van mijn grootouders, oude meubels, oude gordijnen, een oude gereviseerde piano, tweedehands kleding. Veel zaken in mijn huis zijn eerst van iemand anders geweest en worden nu door mij gebruikt.
Voor mij is het dan ook heel normaal om orgaandonor te zijn. Dat ben ik al wel ruim 30 jaar, eerst met een handgeschreven donorcodicil en sinds 21 augustus 1998 sta ik geregistreerd in het donorregister als orgaan- en weefseldonor. Ik vind het namelijk van levensbelang om anderen te kunnen redden met mijn organen op het moment dat ik zelf niets meer aan die organen of weefsels heb. Een tweedehands huid, lever of longen kunnen echt levensreddend zijn voor andere mensen. Wist je dat er per jaar kinderen onnodig sterven door een gebrek aan donoren? Op dit moment (oktober 2014) staan er zo'n 1020 mensen op een wachtlijst voor een donororgaan.

Natuurlijk is het intens verdrietig als je als familie geconfronteerd wordt met een fataal ongeluk, waardoor je geliefde hersendood is en nooit meer zal ontwaken. Verschrikkelijk lijkt me dat!
Ik vind het een fijne gedachte dat ik ook na mijn dood nog iemand kan helpen die anders misschien zou overlijden.  Mijn dochters staan al heel lang als donor geregistreerd en ook mijn moeder stond tot haar 85e geregistreerd als donor.

Vanaf morgen is het donorweek!
Registreer je ook en praat er met je geliefden over, zodat zij weten welke keuzes jij gemaakt hebt.
Er zijn 4 verschillende keuzes mogelijk:
1. Ja, ik doneer - waarbij je kunt aanvinken welke organen en/of weefsels je uitsluit voor donatie
2. Nee
3. Je laat je nabestaanden beslissen
4. Je laat een specifieke door jou aangewezen persoon beslissen
Als je al geregistreerd bent, kun je je registratie d.m.v. je DigiD wijzigen.

Op 30 september 2014 moment stonden 5.797.345 Nederlanders geregistreerd, waarvan 27,2 % met een nee en 48,5% met een ja. Klik voor alle cijfers hier. 
Ik ben heel benieuwd hoe de stand is na de komende week!

Sta jij al als donor geregistreerd?
Klik op deze site voor meer informatie en registratie.

Wil je weten hoe de donatieprocedure is, klik dan hier. Daar wordt het allemaal uitgelegd.

* Dit is een bewerkte kopie van mijn bericht in oktober 2012 en oktober 2013. Ook hierbij is dus sprake van hergebruik ;-)

Hier kun je mijn blogje van 2011 lezen.


12 opmerkingen:

  1. vanaf 1968 ben ik donor. ik ging toen op mijzelf wonen en vond dat ik dat toen zelf kon bepalen. je zal het maar nodig hebben!!!! fijne dag, zuinigaan . gezina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik sta geregistreerd als donor. Ik vond het wel eng, eerlijk gezegd. Ik heb het op de bus doen van het kaartje best wel voor me uit geschoven omdat ik vanuit een dom bijgeloof angstig was dat ik direct een ongeluk zou krijgen als ik dat briefje had ingeleverd.

    Het enige dat ik niet weggeef is mijn hoornvlies. Dat vind ik echt een eng idee.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik heb al n nier bij leven gedoneerd ,nou dat geef n heerlijk gevoel voor de rest van je leven
    Als ik het weer kon doen meteen,wat fijn en schouderklopje voor mezelf .
    anoniem ,maar geeft me n rijk bestaan kwa gevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Toen ik 16 was nam ik ook zo'n handgeschreven donorcodicil en toe je je kon registreren heb ik dat ook gelijk gedaan. Als ik dood ben wordt mijn lichaam gecremeerd en het is zonde om alles zomaar te laten verbranden terwijl anderen er mee gered of geholpen kunnen worden.

    Laatst zag ik de documentaire 'Shock doc: de vrouw zonder gezicht' . Dat ging over een vrouw die bij een aanval door een chimpansee haar gezicht en handen kwijtgeraakt was. Door een donor kon zij weer een normaal gezicht krijgen. De transplantatie van de handen mislukte helaas. Door een donor kreeg zij weer een beetje de kans op een normaal leven terug, waarbij niet iedereen bang meer voor haar was.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dank je. Ik had me op de ouwerwetse manier nog geregistreerd, in het pre-internet-tijdperk. Ik ben net gaan kijken (kon inloggen met mijn DigiD), en het stond er in principe goed, behalve dat er sindsdien extra organen gedoneerd kunnen worden, en dat ik daar dan nog niet expliciet toestemming voor gegeven had. Dus die heb ik nu alsnog gegeven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb precies hetzelfde gedaan en mijn donatie herbevestigd en uitgebreid.

      Verwijderen
  6. Ja ik ben al jaren in het bezit van een donorcodicil.
    Mijn redenatie is als volgt: stel jezelf de vraag "wil ik bij ziekte of ongeval zelf geholpen worden met een orgaan van een donor?"....is het antwoord " ja" , dan vind ik het een morele plicht om zelf ook donor te zijn.
    Simple as that ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat niet iedereen weet, is dat mensen die ooit kanker hebben gehad, of suikerziekte hebben, of aan een infectieziekte zijn overleden of boven een bepaalde leeftijd zijn na hun overlijden geen orgaandonor mogen zijn. In elk geval lang niet voor alle organen. Hoornvlies kan misschien nog wel. Het leeuwendeel van alle overledenen per jaar overlijdt aan bovengenoemde ziektes, of heeft suiker ten tijde van het overlijden of is boven een bepaalde leeftijd. Het doneren bij leven (bijv. een nier) is natuurlijk fantastisch als het kan. Maar weinigen die zich registreren zijn uiteindelijk geschikt als donor na overlijden. Verkeersslachtoffers zijn er (gelukkig!) steeds minder te betreuren met als gevolg ook steeds minder geschikte gezonde donororganen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo simpel als jij het stelt, ligt het niet. Het klopt wel dat oudere mensen minder organen en weefsels hebben die geschikt zijn voor transplantatie.
      Lees hier meer over criteria en contra-indicaties; http://www.transplantatiestichting.nl/donatie/orgaandonatie/wanneer-komt-een-donor-aanmerking
      Bij diabetes gaat het om type 1 diabetes waar de pancreas niet geschikt is. Het is steeds de arts die bepaalt of organen en weefsels geschikt zijn. Daar hoeven donoren niet van te voren over te beslissen.

      Verwijderen
  8. het is niet echt mijn idee om dood te gaan, maar mocht het onverhoopt zo zijn dan trekken ze het maar leeg hoor! mijn lieve vriendin heeft longen nodig maar ja, tekort, blabla, te grote kans dat de gedoneerde longen haar niet kunnen helpen en dan helpen ze toch liever iemand bij wie de kans groter is dat ie beter wordt.... terwijl je toch weinig aan je longen hebt, als je hart het niet meer doet.

    kom op. je bent dood. deal with it. je hopelijk gezonde organen zijn de beste erfenis die je kan achterlaten. andere mensen kunnen er verder mee leven! mijn man heeft ook gekozen voor alles doneren mocht hij komen te overlijden, wie ben ik om dat niet te respecteren, juist zoiets?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Als ik dood ben mogen ze me helemaal leegplukken, hoor. Ik heb er dan toch niks meer aan :D

    BeantwoordenVerwijderen
  10. tis toch jammer dat er elke dag goeie organen begraven worden,gewoon standaard eruit dood is dood doen ze in belgie en meerdere landen ,als je bezwaar hebt van tevoren vast leggen,heel simpel maar veel doeltreffender

    BeantwoordenVerwijderen