Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

zondag 15 maart 2015

En toen kocht ik nieuwe borden!

Nee, niet een heel servies. Dat is niets voor mij.
Dinerborden kocht ik. Dat had ik nog nooit gedaan. Ik gebruikte wat ik ooit gekregen had. Toen ik mijn ex leerde kennen, toen hadden we helemaal geen dinerborden. We gebruikten diepe borden, soepborden, en daar uit aten wij ons warme eten, inclusief het toetje. Zo deden we dat bij ons thuis en ook bij hem thuis. Volgens mij is het boerengewoonte. Ik had geen idee dat dit eigenlijk niet zo hoorde en dat je grote platte borden moest gebruiken in plaats van soepborden en voor het toetje schaaltjes. Die platte borden kreeg ik in 1984, bij het overlijden van mijn oma. Haar servies, gekocht bij haar huwelijk in 1922, was nog redelijk volledig. Mijn oom wilde al het "waardeloze oude spul" in de container gooien. Maar mijn moeder redde het servies en wij gingen de soepborden, ontbijtbordjes en platte borden gebruiken. Dat was 30 jaar geleden. Langzamerhand sneuvelden de meeste borden, er was alleen nog een aantal platte borden over. Al weer lang geleden kocht ik bij een actie van de AH diepe porseleinen Arzberg borden met een blauw/groen randje (die diepe gebruikten we toen nog steeds dagelijks) en gebaksbordjes. Rond dezelfde tijd kreeg ik van mijn moeder 6 porseleinen borden die de weduwe van een collega afgedankt had. Ze waren met "gouden" randjes en konden daarom niet in de magnetron. Dat goud begint behoorlijk te slijten, maar ik durf ze toch niet goed in de magnetron te gebruiken.
Ik was al langere tijd niet zo tevreden over mijn dinerborden, ik vond dat het tijd werd voor nieuwe.
Afgelopen week was ik in het enorme woonwarenhuis om een verjaardagscadeau voor mijn schoonzoon te kopen. Het werden er twee, maar dat terzijde.
Ik weet niet wat het is in zo'n winkel, is het de gratis koffie die je kunt halen op je klantenkaart? Of staan er gewoon te veel spullen? Hoe dan ook, ik besloot ter plekken dat ik nu die borden wilde kopen en ik heb nu 8 mooie grote nieuwe borden. Gewoon wit. De oude borden, de allerlaatste borden van oma's servies uit 1922 liggen nu, 30 jaar nadat mijn oom ze weg had willen gooien, toch eindelijk in de kliko.
Verder kocht ik 2 nieuwe ovenwanten, cadeaupapier en een grillpan. Uiteindelijk kreeg ik al mijn nieuwe aankopen nauwelijks mee in mijn fietstassen!

22 opmerkingen:

  1. De warme maaltijd en het toetje eten uit een diep bord ken ik. Ik ben in 1961 geboren en van boeren komaf. Ik weet niet of het te maken heeft dat" stadsen" het niet zo deden. Denk het n.l. wel maar " stadsen" nemen eerder nieuwe gewoontes aan. Zo heeft mijn moeder tot vorig jaar toen ze overleed altijd een hoofddoekje gedragen als ze op stap ging. Ik heb heel wat afgemopperd : " Het is geen gezicht", tot ik volgens mij op jouw blog las dat vroeger er zo iedereen bij liep. Dit had ik nooit geweten.
    Zo ken ik ook nog ( een boeren gewoonte?) van ouderen als ze geen tweede kop koffie willen ze na het eerste kopje koffie het kopje op de kop op het schoteltje zetten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat met die hoofddoekjes voor vrouwen klopt helemaal! Mijn moeder droeg de hele winter hoofddoeken als ze naar buiten ging. Ook als ze de was ophing. Vanaf de jaren 70 ging ze mutsen dragen, maar bij regen kwam de hoofddoek weer op. Mijn grootouders droegen weer wat anders. Oma's droegen hoedjes en de ene opa een alpinopet en de andere een hoed.
      En de oma's droegen bij regen een plastic regenkapje om hun permanentje te beschermen.
      Ook het omgedraaide koffiekopje ken ik!

      Verwijderen
    2. Mijn moeder heeft tot haar overlijden in 1992, altijd als ze op de fiets ging (de eerste auto in ons gezin kwam pas rond 1988 omdat mijn ouders zelf nooit auto hebben leren rijden) en het was minder weer, een hoofddoekje gedragen. Of inderdaad een plastic regenkapje. Was helemaal niet raar, meer oudere vrouwen bij ons in de buurt deden dat. Ik vraag me nu wel eens af wat ene meneer W. van mijn moeder had gevonden...

      Verwijderen
  2. Oh... dan zijn wij ook boers... Wij eten warm eten altijd uit diepe borden. Alleen als ik heel netjes wil opdienen, dan gaat het op een plat bord.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Met een boeren komaf is niets mis!

      Verwijderen
    2. Mijn schoonmoeder, die zich juist deftig voelde, dekte ook met diep borden. Ik kende dat niet en vind het eten met mes en vork uit een diep bord lastig en vroeg om een plat bord. Dat vond ze maar gek.
      Mijn moeder hamerde juist heel erg op tafelmanieren, we moesten ook altijd ons brood met mes en vork eten en niet uit de hand eten, alleen tijdens kamperen en picknicken. Nu doe ik met brood veel gemakkelijker, haha!

      Verwijderen
  3. grappig, ik ben van '82 maar bij ons thuis aten we thuis ook altijd de maaltijd uit soepborden! Toen ik tegen de 20 was vond ik dat gek en at ik als enige uit een plat bord. Nu eten m'n ouders zelf ook van een plat bord, omdat m'n moeder het toch wel fijner vind eten en ze nu ook inziet dat het eigenlijk 'niet hoort'. Maar het was ook bij hun een gewoonte van vroeger, van huis uit.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb ook een ongeregeld zootje aan borden. Ook hele grote witte en nog grotere pizzaborden. Voor dagelijks gebruik normale maten en alles wit zonder opstaande randjes, vind ik mooier.

    In Frankrijk kwamen we voor de lunch eens bijeen restaurant terecht waar al veel mensen zaten. we kwamen er niet achter of het een huwelijksviering of begrafenis was, wel dat het een gezamenlijke maaltijd was aan hele lange tafels. Eten waren vele gangen allemaal op een bord en alle drinken uit een wijnglas, eerst likeurtje toen witte toen rode en ook koffie. WC was achterin de zaal in een soort hokje zonder dak en alle kanten hadden andere hoogte. Nog nooit zo iets meer meegemaakt zo'n leuke herinnering, de kosten destijds 50 franks ongeveer 2,50 euro per persoon omgerekend.

    Mijn moeder draagt (89) nog steeds hoofddoekjes en douchemuts.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ook mijn man en ik zijn opgegroeid met alles in het ene diepe bord te eten. Maar op mijn 16e ging ik werken in een bejaardentehuis en leerde ik hoe het hoort. Ik heb dat in ons huwelijk altijd volgehouden. Ook apart bestek. Klein voor de broodmaaltijd en groot voor de warme maaltijd. Kleine lepel voor dessert, behalve bij pap in een diep bord, daar hoort een grote lepel bij. Geartsje

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je blog wordt genoemd in de krant. Wist je dat?
    http://www.volkskrant.nl/dossier-singleblog/zijn-singles-een-ramp-voor-het-milieu~a3904977/

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ik ontving er een mailtje over! Een leuk onderwerp trouwens, het verbruik van singles vergeleken met huishoudens met meer personen!

      Verwijderen
    2. Ik heb zowel jouw (blog) naam als die van lekker-leven-met-minder genoemd toen die mevrouw van de Volkskrant contact met me zocht. Ze zocht mede-singles met een blog over besparen.
      Het is een ander artikel geworden dan eerst het plan was (ik wilde mijn privacy niet opgeven en niet met een foto in de krant o.a)
      Wel een leuk artikel geworden!

      Verwijderen
  7. Ook wij kregen vroeger alles in een diep bord. Soep vooraf, hoofdmaaltijd en het toetje. Werkelijk, er was niets viezer, dus je bord goed schoonmaken! Nu werk ik bij dementerenden en hoe willen zij hun warme maaltijd hebben? Juist ja, in een diep bord. Yasr

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wij eten wel ons toetje uit een schaaltje nu. Vroeger idd ook alles van hetzelfde bord. Hier geen bij elkaar passend servies. Alles, ook de mokken, theeglazen en drinkglazen, zijn verschillend. Bestek varieert ook en het past bij ons. Gezellig, zo'n "rommeltje", waarmee we overigens wél altijd samen aan tafel eten.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Bij mijn beste vriendinnetje, wij aten vaak bij elkaar, aten ze ook hoofdmaaltijd en toetje van 1 bord. Vreselijk vond ik dat ! Bij ons thuis aten we van platte borden en de toetjes in een kommetje. ook hadden wij kleiner bestek voor als we brood aten. Dat zie je trouwens nergens meer, die kleinere maat bestek. Wij waren een 'gewoon' gezin, uit de stad. M ijn moeder vond het leuk om de tafel goed te dekken, nooit pannen op tafel bv. Verder was ze niet zo huishoudelijk. Koken en kleren maken vond ze leuk.Verder was alles vrij sober. een auto hadden we niet, een koelkast kochten ze ook pas laat, toen iedereen er al een had.
    Ik heb zelf een paar jaar geleden een heleboel nieuwe borden gekocht. Plat, diep en klein, van alles 12.Een paar keer per jaar komen hier veel eters en het was altijd een gedoe met al die verschillende oude borden. Nu hoef ik nooit meer een bord te kopen en mijn kind later ook niet !

    BeantwoordenVerwijderen
  10. ook wij aten thuis alles op een diep bord, boerengewoonte? geen idee, mijn vader was van boerenafkomst, maar mijn moeder een echte stadse die bovendien ook nog bij een gegoede familie in dienst was geweest en daar werd voor elk gerecht en drankje een ander bord, glas en kopje gebruikt. mijn moeder heeft dus vaak een enorme afwas moeten doen, misschien dat ze daarom het gebruik van een diep bord voor alles overgenomen heeft. ook ik gebruik niet voor elk gerecht of drankje een ander bord of glas of beker , scheelt enorm in de afwas. de zin zo hoort het vind ik een beetje achterhaalt , met uitzondering als je uit eten gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wij aten vroeger ook alles uit een diepbord, mijn moeder moest niets van gekke fratsen hebben....zo als ze dat noemde.
    Ook liep ze altijd met een sjaaltje op buiten en als ze naar bed ging deed ze een haarnetje op, want zo bleef het haar in model....ze ging zelfs af en toe met krulspelden naar bed.
    Mijn vader heb ik nooit anders gezien dan met een alpinopetje een soort platte pet.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Manlief, wonend in het Utrechtse at van een plat bord, ik ook wonend in het Utrechtse van Tilburgse ouders van een diep bord. Wij nu bijna 48 jaar getrouwd ook van een plat bord. En dat wil ik om de 50 jaar te halen ook zo houden. Lees je leuke berichten en verhalen over o.a. vroeger graag.
    Groet,
    MiekeR

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wij eten nog steeds uit diepe borden maar geen soep en hoofdgerecht of ook nog het toetje van 't zelfde bord, Voor soep heb ik soepkommen en voor 't nagerecht gebruiken we schaaltjes. Niets smeriger dan een restje jus door de yoghurt ;)

    Fijn joh, zo'n stel nieuwe borden, eet er smakelijk van ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Leuk, ik heb laatst in de kringloop waar ik vrijwilliger ben ( ST.Roec) een prachtige set porseleinen voor-oorlogse borden gekocht. 6x ontbijt- soep- en dinerborden. Nooit of zelden gebruikt, het gouden randje nog puntgaaf en we hebben geen afwasmachine dus dat zal nog lange tijd mooi blijven. Nagezocht op internet en toen bleken ze uit het deel van Duitsland te komen dat nu Polen is. Mijn oude ( nog heel goede) aardewerkborden, ooit gespaard bij de Super supermarkt is weer naar een kleinzoon en zijn vrouw die daar weer heel blij mee zijn.
    Wel viel mij op dat de porseleinen borden kleiner zijn dan de huidige bordenmaat.

    BeantwoordenVerwijderen