Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

maandag 2 mei 2016

Een ramp!

30 jaar geleden ontplofte de kernreactor in Tsjernobyl, eigenlijk was dat al op 26 april. Een enorme wolk radioactief materiaal waaide met de zuidoosten wind naar noordwest Europa. Op 2 mei, nu dus op de kop af 30 jaar geleden, kwam de wolk boven Nederland aan.
Doodeng!
Misschien was er sprake van heel gevaarlijke radioactiviteit! Koeien mochten niet meer buiten grazen en de verse bladgroenten van de koude grond konden niet gegeten worden. Ik was 17 weken zwanger van mijn oudste dochter en de spinazie, melk etc waren misschien wel radioactief besmet!
Wat een schrik!

Dat het inderdaad doodeng was, blijkt als ik Wikipedia raadpleeg.

Volgens Wikipedia is het effect van deze kernramp nog steeds aanwezig:
 in april 2006 brachten de Europese Groenen in het Europees Parlement een ander alternatief rapport uit dat tot veel verdergaande conclusies komt dan het rapport van het Internationaal Atoomenergie Agentschap. De studie, The Other Report on Chernobyl (TORCH) oftewel 'Het andere rapport over Tsjernobyl',[12] komt tot de slotsom dat 40% van de oppervlakte van Europa besmet werd met meer dan 4000 becquerel per vierkante meter en dat de gevolgen ook tegenwoordig nog zeer verstrekkend zijn. Zo gelden er volgens TORCH voor 374 boerderijen in Groot-Brittannië nog steeds beperkende maatregelen en heeft ook veeteelt in Finland en Zweden nog steeds te kampen met de gevolgen van de ramp. Ook stelt het TORCH-rapport dat de Tsjernobyl-ramp zal leiden tot tussen de 30.000 en 60.000 bijkomende doden als gevolg van kanker alleen.

Eigenlijk ging iedereen in Nederland al snel weer over tot de orde van de dag en leek het alsof er niets aan de hand was. Ik werd als zwangere opgenomen in het ziekenhuis en kreeg wekenlang ziekenhuiseten. Geen idee of er rekening gehouden werd met radioactiviteit in het eten. Het leek alsof niemand zich zorgen maakte.
Misschien heeft oudste dochter wel iets meer radioactiviteit te verwerken gehad dan kinderen die eerder of later geboren zijn, dat weet ik niet. Ik heb er in ieder geval niets van gemerkt.
Misschien denk je, waarom schrijf je over dingen die 30 jaar geleden gebeurden? Het gaat mij vooral om de ongelooflijke kwetsbaarheid van nieuw leven. Er hoeft maar een kerncentrale te ontploffen en je hebt de poppen aan het dansen!

Zou het weer kunnen gebeuren?  Ik vrees van wel!
Natuurlijk ligt bij iedereen de ramp door de tsunami bij Fukushima nog vers in het geheugen. In maart 2011 kwamen daar 4 kerncentrales in de problemen en zijn ze gesloten.
Er zijn alleen al in west Europa nogal wat kerncentrales die "over de datum" zijn, bijvoorbeeld uit  1969 (Döttingen, Zwitserland), en 1968 (Oldburry-on-Severn, Engeland)
© Trouw. Leeftijd van kernreactoren in Europa. Geel is minder dan twintig jaar oud. Blauw: ouder dan twintig jaar. Rood: ouder dan dertig jaar (waarvan zeven meer dan veertig jaar oud). Klik hier voor het artikel.
Hopelijk valt het mee en gebeuren er nooit meer dergelijke rampen, maar ik blijf het eng vinden!

13 opmerkingen:

  1. ik kan het me nog heel goed herinneren. Wij gingen dat jaar op fietsvakantie in het oostblok en we kregen de opdracht geen fruit, groente ect te eten alleen potgroentes.We reden door plekken waar je overal pruimenbomen zag en frambozen. Het zager schitterrend uit maar eten mocht niet. Het was een vreemde vakantie.Elke dag melden om een stempel op je visum te laten zetten, veel controles door bewapende soldaten en slecht eten. maar lol hadden we wel, drank was spotgoedkoop en niet radioactief besmet.....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik verbaasde me vooral over mensen om me heen die het probleem ervan niet zo inzagen.

    Groet,Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik ken het vooral van de verhalen, want ik was net ruim een jaar oud. Toch heeft het best indruk gemaakt, omdat het op mijn ouders ook wel indruk maakte; je bent 23/25 jaar oud, hebt een kleintje, en dan gebeurt er zoiets ...

    Ik vrees dat het echt niet de laatste keer was, daarvoor zijn er teveel kerncentrales over de wereld heen, en zeker ook hier in Europa. Maar bang voor de gevolgen wil ik op dit moment niet zijn. Iets eraan veranderen kunnen we nu namelijk niet, en wanneer er iets gebeurt wil ik niet de periode daar naartoe óók bang zijn geweest.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Daarin geef ik je helemaal gelijk! Het is, dat het nu 30 jaar geleden was en er recent in de Oekraïne een herdenking was. Daarom werd ik er weer aan herinnerd. Ik ben er normaal gesproken helemaal niet mee bezig.

      Verwijderen
  4. Ik ken inmiddels veel veertigers, vijftigers en jonge zestigers die aan kanker overleden zijn. Leefden gezond, mankeerden nooit iets. En plotseling ziek en weg. Mijn man (werd 54) was er een van. Naast mij woonde een vrouw die op haar 49e bezweek aan eierstokkanker. Weer een andere buurvrouw kreeg agressieve borstkanker, liet een puberzoon en een meisjestweeling na. De zoon is nadien in de criminaliteit terecht gekomen.
    Ook in ons gezin heeft de ziekte en het verlies diepe sporen getrokken. Ik zeg zelf: ik voel me geamputeerd.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vreselijk zo'n verlies! Heel naar om mee te maken, lijkt me.
      Maar het is niet altijd zo dat kanker een verband heeft met een slechte leefstijl, de werkomgeving of nucleaire rampen. Soms hebben mensen gewoon pech: slechte genen of andere pech.

      Verwijderen
    2. Ja, dat weet ik. Maar of die slechte genen 'aangezet' (geactiveerd) worden kan wel degelijk door de leefomgeving, het milieu of voeding bepaald worden.

      Verwijderen
  5. Nog niet zo lang geleden ging de Keuringsdienst van Waarde op zoek naar radioactief zwijnenvlees. Er blijkt nog heel wat voeding radioactief te zijn en niet alleen rond de voormalige kerncentrale, ook veel verder in Europa.

    N.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. En uit financiële en politieke overwegingen wordt er steeds meer gebied 'veilig' verklaard, waardoor de lokale overheid de mensen die er wonen en boeren geen vergoedingen meer hoeft te betalen.

    Ik woon in België, waar twee centrales een tijdje geleden met spoed zijn gesloten. De regering heeft nu besloten iedereen een jodiumpil te geven 'voor het geval dat'.
    Siebrie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. We willen allemaal voldoende stroom hebben om onze levenswijze te kunnen vasthouden. Inzetten op vernieuwbare schone stroom is een begin, maar tot die tijd moeten we het doen met wat we hebben. Ik woon in Zuid-Limburg en ja ik heb angst om de kerncentrale van Tihange. Maar alleen dat reactorvat wat die haarscheurtjes heeft vertrouw ik niet. Die andere zijn redelijk veilig. Als ik me liet leiden door angst, dan woon ik hier helemaal niet veilig, want het Chemelotterrein samen met DSM en Sabic is EEN grote bom. Het enige dat ontbreekt is een aangestoken lont. Daarnaast heeft ook de Hogeschool in Aken een eigen klein reactorvat voor onderzoek net zoals de TU Delft. Bovendien wordt Uranium ook gebruikt om isotopen te maken voor kankerpatienten. Dus helemaal afschaffen kunnen we de nucleaire centrales niet.
    Het beste zou zijn om Toriumcentrales te bouwen. Torium is een chemisch element dat net zo'n rendement kan leveren als Uranium, maar laat geen vervuiling achter. Alleen toen men met de ontwikkeling van kerncentrales bezig was, bleek dat Uranium ook nog als bom te gebruiken is en Torium is dat niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik herinner het me ook nog goed. Maar 1 ding is me vooral bijgebleven. Ik fietste in de regen naar huis van mijn werk. Het water dat over mijn gezicht en over mijn mond liep spuugde ik steeds uit. Het radioactieve spul kwam immers, zo werd verteld, met de regen naar beneden. Ik deed er dus alles aan om het niet binnen te krijgen. Heel bizar als je daar nu aan terugdenkt. Lilian

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik was 11 en ik herken de herinnering aan de regen; ik was daar zo bang voor als meisje. Verder denk ik altijd aan de ramp als ik het nummer Songbird van Kenny G. hoor. Dit nummer werd op tv gebruikt bij de inzamelingsactie in Nederland. Groet Elle https://www.youtube.com/watch?v=QN2RnjFHmNY

      Verwijderen
  9. Jammer dat de media zo gekleurd zijn en niet objectief. Anders hadden we allang geweten hoe het met de bewoners daar gaat en had je een vergelijk met hier kunnen maken. Maar goed, de salonsocialistische elite is goed in verzwijgen.. Ten koste van anderen, net hoe het op dat moment past! Maar volgens mij heb je dan wel een stralene dochter ;-)

    BeantwoordenVerwijderen