Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

donderdag 3 januari 2019

Kleinkind ziek!

Op oudejaarsdag was mijn tweejarige kleindochter behoorlijk ziek, maar de ouders hadden dringende bezigheden elders.  Ze konden even niet op haar passen, dus werd ze bij mij gebracht. Ik heb geprobeerd haar wat eten en drinken te geven. Dat lukte niet, ze wilde helemaal niets, eigenlijk alleen op de grond liggen en huilen. Ze lag een tijd in bed, daar was ze stil, hoorde ik via de babyfoon. Alleen zo nu en dan even kort huilen. Na verloop van tijd bleef ze huilen. Dus uit bed gehaald.
En toen was ze helemaal verontrustend ziek. Ze wilde niets, niet op de bank liggen, niet bij mij op schoot zitten, niets eten en niets drinken. De dierbare knuffel, de knuffeldoek en onafscheidelijke speen werden in een hoek gesmeten, zo van: heb ik helemaal niets aan, ze helpen niet om mij beter te voelen. Het kindje dat normaal veel praat en energie heeft voor wel 3 peuters, wilde alleen maar liggen, op de grond en zachtjes huilen met haar mond wijd open. Anders ligt ze nooit bij mij op de grond, dan is ze lekker aan het spelen. Wat is het dan vervelend dat een kind nog niet kan zeggen waar het last van heeft!
Ze voelde niet koortsig aan, en als ik haar op schoot wilde nemen, dan worstelde ze om los te komen. Toen kon ze wel wat zeggen: Nee!! Nee!! En ze had ook wel de kracht om los te komen, maar op schoot zitten en getroost worden was niet wat ze wilde.

Ik vertrouwde de situatie niet. Ik had geen auto (die hadden de ouders van mijn kleindochter geleend) en ook geen fiets met zitje.
Wat nu? Ik heb mijn andere dochter gebeld en gevraagd te komen, met auto met het kinderstoeltje van mijn eveneens tweejarige kleinzoon. Gelukkig woont ze dicht bij. Dan kon zij ook kijken en beoordelen hoe ernstig de situatie was. Ook mijn andere dochter vond dat haar nichtje een schaduw van zichzelf was en wilde zo niet beginnen aan de oudejaarsavond. We gingen bellen en de huisarts bleek vlak voor sluitingstijd van de praktijk nog wel tijd te hebben om ons te ontvangen en de peuter te onderzoeken.

Deze huisarts constateerde eigenlijk geen verontrustende zaken. Longen en buik hoorden goed, oren zagen er goed uit. Wel constateerde ze een lichte irritatie van de ogen en een vrij heftige hoeveelheid aften in het mondje. Waarschijnlijk had ze vooral last van die aften. We kregen een recept mee voor een gel om op de aften te smeren en het advies vooral hulp te zoeken als het slechter met haar ging.
We waren heel opgelucht dat het niet ernstig leek. Kleindochter reageerde nog steeds gekweld en lusteloos, maar dat zou dan wel weer opknappen.
Gistermiddag was ze weer bij mij. Zeker nog niet helemaal beter, soms wilde ze weer alleen maar op de grond liggen, maar ze heeft ook gelachen en gespeeld, in de woonkamer op en neer gerend en wat gegeten en gedronken.
Daar ben ik al heel blij mee!

Ben ik nu helemaal gerustgesteld?
Nee eigenlijk niet, dat ben ik pas als ze weer helemaal haar oude zelf is en weer dingen bedenkt als een papamanadrijn = een grote mandarijn = een sinaasappel. 

17 opmerkingen:

  1. Ik heb zelf een keer heel veel aften gehad tijdens een griep: werkelijk afschuwelijk, ik kan goed begrijpen dat ze zo reageerde!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mijn, nu allang volwassen, dochter heeft gedurende haar peutertijd hier heel veel last van gehad. Bij haar was onder andere een koemelkallergie de oorzaak. Eten was altijd een groot probleem als haar mond zo vol zat. Wat nog wel hielp was om haar eten vloeibaar te maken, in een grote babyfles te doen en die te voorzien van een lange flexibele tuit. Het gat in die tuit had ik een flink stuk groter gemaakt. De babyfles en mondstuk waren van Advent maar ik heb geen idee of die er nog zijn. Hiermee eten/drinken ging een stuk beter omdat het voedsel dan voorbij de ergste aften in haar mond kwam. Hoop dat jouw kleindochter er snel van af is.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat naar! Ik hoop dat ze snel weer opknapt. Laten de ouders nog onderzoeken wat de eventuele oorzaak is?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Vervelend die aften. Niet gek dat ze niks wilde. Is het geen voet- hand- en mondzeer?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh... Aften. Afschuwelijk!! Wij zijn ook gezegend met dat virus. Deze steekt de kop op als je afweer verzwakt. Kinderen kunnen heel heftige ontstekingen hebben. Soms zelf met koorts. En de pijn is vreselijk.
    Advies is geen nachtschade producten eten in die tijd.dus aardappelen, aubergines tomaten ect. Die bijten erg. Geen banaan en citrusvruchten.
    Veel koude melkproducten. Lekker vla ect. En als het meer voorkomt even bloed laten prikken. Soms is het een gevolg van vitamine B of ijzer tekort.
    Sterkte er mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het is vaak ook een signaal van coeliakie of ziekte van Crohn. Zeker als ze nog zo jong zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Zuurdesem is bij mij altijd een veroorzaker.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoop dat je kleinkind weer snel helemaal opgeknapt is. Goed dat je er toch naar liet kijken.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Als zo'n klein kind ziek is, vind ik het onverstandig om het meisje bij een oppas achter te laten ook al ben je haar oma. Zaken zoals moet ze naar de huisarts of ziekenhuis zijn zaken waar de ouders over gaan. Als mijn kleinkind zo ziek is, blijft ze gewoon thuis. Ik wil wel oppassen als de crisis voorbij is. Maar niet als het niet duidelijk is wat ze heeft etc.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sta niet te snel met je oordeel klaar als ik schrijf: "de ouders hadden dringende bezigheden elders", dan bedoel ik ook echt dringende zaken en geen wissewasjes voor hun plezier.
      Mijn jongste dochter en ik zijn overigens prima in staat om de ernst van de ziekte van een kind te beoordelen en wij vonden dat directe hulp van een arts gewenst was en ondernomen actie.

      Verwijderen
    2. Mijn eerste reactie was ook: ziek kind thuis houden. Maar toen dacht ik: wat als de ouders naar een uitvaart moeten of naar een sollicitatiegesprek, een ziekenhuis onderzoek of iets dergelijks. Ik hoop dus maar dat de dringende redenen geen nare redenen zijn (delen hoeft niet, er is ook nog zoiets als privacy).
      Als ik als ouder oppas nodig had voor een kind dat niet lekker was, was mijn moeder eerste, tweede en derde keus. Geen betere verpleegster te bedenken: toewijding, ervaring en gezond verstand.

      Verwijderen
    3. Volgens mij was het kind toen ook nog niet zo ziek .Maar eerder niet lekker. Het echte zieke kwam naar mijn idee later? Daarnaast. Lijkt mij een grootouder een prima opvang tijdens ziekte. En is er super gehandeld

      Verwijderen
  10. Ik hoop dat je kleindochter weer snel helemaal beter zal zijn.Jammer dat er altijd mensen zijn die een oordeel vellen en niet begrijpen blijkbaar dat dingen soms nu eenmaal niet anders kunnen .Jij bent heel goed in staat om voor je kleinkind te zorgen en je hebt gedaan wat nodig was .

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat moet dat verontrustend zijn geweest. Gelukkig is je kleinkind nu wat beter

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ach wat zielig, aften zijn zo pijnlijk! Dan kunnen ze beter iets van een oorontsteking oid hebben, dat is snel over als er eenmaal een antibiotica kuurtje wordt gegeven. Bij aften kun je alleen de pijn even wegnemen, maar verder is het helaas toch gewoon uitzitten. Helaas heb ik ze sinds mijn jeugd ook regelmatig en het blijft ontzettend vervelend

    BeantwoordenVerwijderen