Opnieuw de basis gelegd voor een mooie hoektand

Mijn implantaat bleek in november mislukt te zijn. De schroef moest er uit. 
Hoe kwam dat? 

Dit is het verhaal:
Het is al weer lang geleden dat ik besloot een implantaat te nemen op de plaats waar mijn hoektand rechtsboven in mijn kaak zat. Dat was in oktober 2024. Die tand was door aanhoudende ontstekingen aan de wortelpunt niet meer te redden en werd in januari vorig jaar getrokken. Toen werd er op een andere plek in mijn kaak bot geoogst en getransplanteerd naar het gat dat door het trekken van de hoektand ontstond. Nadat het getransplanteerde bot was vastgegroeid, werd er een titaniumschroef in geplaatst en die moest vastgroeien in het bot. Dat mislukte, het bleek begin december dat mijn kaak niet breed genoeg was voor de schroef. Niet te smal van oor tot oor, maar van voor naar achteren gezien. Mijn kaak moest breder gemaakt. 

Dus is er afgelopen woensdagochtend een tweede poging gedaan om een gezonde basis te leggen voor de plaatsing van een betrouwbare, stevige schroef. Ik moest al vroeg in het ziekenhuis zijn. Er is weer achterin de mond bot geoogst en getransplanteerd. Deze keer is niet alleen het gat van de vorige schroef gevuld, maar er zijn sleufjes gemaakt en die zijn opgevuld met bot om de kaak te verbreden. Deze operatie duurde bijna een uur en was onder plaatselijke verdoving. Je wordt eigenlijk op eigen verzoek behoorlijk mishandeld, allemaal voor het goede doel natuurlijk!

Nadat thuis die verdoving uitgewerkt was, voelde ik mij erg belabberd. Ik voelde me geradbraakt. Ik had een pijnlijk hoofd en had door de antibiotica last van misselijkheid, buikpijn en diarree. Ook was ik enorm rillerig, ik kon bijna niet warm worden, ondanks het heel hoog zetten van de thermostaat. Ik kroop in bed en deed de elektrische deken op de max en nam paracetamol. Ook draaide ik in mijn slaapkamer de radiator open en ik deed het raam dicht, zodat het lekker warm werd op mijn slaapkamer, ook lekker voor als ik later naar weer bed zou gaan. 
Na 1,5 uur werkte de paracetamol goed, ik voelde mij een stuk beter en niet meer zo vreselijk kouwelijk. 
De pijn is niet meer terug gekomen. 
Ik heb nu wel een enorme, blauw gekleurde wang! Een soort hamsterwang 😁

En je vraagt je misschien af hoe het nu met mijn pijnlijke nek en schouder gaat? Die klacht is vrijwel helemaal weer verdwenen. Het duurde maar een week.  Er is nog een restje van over, maar daar heb ik nauwelijks hinder van.