Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen en consuminderen. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Ik heb bijna 7 jaar lang heel zuinig geleefd en een deel van de hypotheek (50.600 euro) en de volledige bouwlening (24.677 euro) afgelost. In april '13 was ik zo ver dat ik mijn woonlasten met 4500 per jaar omlaag gebracht had.

woensdag 1 oktober 2014

Twee jaar wees

Op 1 oktober 2012 overleed mijn moeder, vandaag is dat al weer twee jaar geleden.
En ik mis haar nauwelijks, ik zie het meer als een opluchting dat ze er niet meer is.
Ik heb het gevoel dat ik de dood van mijn moeder als een gemis "moet" ervaren en lang moet rouwen.
Nou ja, ik loop ook niet te juichen, maar verdriet, nee dat niet.

De mantelzorg die ik haar in de laatste jaren van haar leven bood is mij zwaar gevallen. Vanaf dat mijn vader in 1993 overleed, ze was toen 70 jaar, heb ik veel voor haar gedaan. In eerste instantie de financiën en een deel van de boodschappen en het regelen van klussen. Op een gegeven moment viel ze en brak ze haar schouder. Ze wilde geen extra thuiszorg, alleen iemand die wat poetste, verder niet. Toen ging ik wel 4x per week naar haar toe, waste haar, deed allerlei klussen, waste kleding en beddengoed voor haar en kookte in het vooruit, zodat ze het eten alleen hoefde op te warmen.
Toen ze in 2005 in een rolstoel in een verpleeghuis belandde en een jaar later naar een verzorgingshuis  ging deed ik haar was (tijdens verblijf in verpleeghuis) en ruimde langzamerhand haar huis leeg. Een tamelijk groot huis, waar we ooit als gezin in woonden. Ruim honderd dozen met oud papier heb ik er alleen al uit gesleept. Decennia aan tijdschriften en veel stapels kranten heb ik allemaal in dozen gestopt en afgevoerd. Verder heb ik alles uitgezocht, weggegooid en naar de kringloop gedaan. Ik heb de verkoop van haar huis geregeld, gezorgd dat ze een nieuwe ID kaart met de vereiste foto kreeg.
Ze was ziek en had begeleiding nodig naar maag-lever-darmarts, internist, tandarts, huidarts, oogarts, kaakchirurg, priklabs, röntgenafdelingen, eerste hulp, opticien etc. Ik heb heel wat afdelingen van het ziekenhuis mogen bezoeken. Steeds weer zorgen dat er een machtiging voor een rolstoeltaxi van de verzekeraar kwam en de rolstoelbus regelen voor vervoer van en naar de locatie.
En natuurlijk vond ik het naar voor haar dat ze zo veel kwalen had en naar zo veel specialisten moest.
Enorm veel uren heb ik in mantelzorg gestoken. Ondanks dat ik me zo voor haar inspande was ze nooit merkbaar blij mij te zien, er kon geen bedankje af. Wel gaf ze opdrachten: ik moest boodschappen doen, en dat en dat kopen en ik moest postzegels meenemen. Ze zat in de rolstoel en keerde zich vaak niet eens naar mij toe als ik op bezoek was, hoewel ze best goed met de rolstoel kon manoeuvreren. Ik draaide haar stoel vaak zo, dat ze mij aan moest kijken. Ze had geen belangstelling voor mij en leefde in haar eigen wereld, hoewel ze geen spoortje van Alzheimer had. Ze vertelde over de dingen die ze las in de krant of die ze zag op tv die haar bezighielden.
Op een gegeven moment had ik er een behoorlijke hekel aan om naar haar toe te gaan en heb ik benoemd wat mij stoorde. Dat ze mij niet verwelkomde, nooit blij leek om mij te zien, dat ze nooit informeerde hoe het met mij was, dat ze me niet bedankte voor mijn inspanningen. Dat luchtte op en mijn weerstand om naar haar toe te gaan verdween. Haar gedrag bleef hetzelfde, maar ik had er niet meer zo'n last van. Niet dat ik niet graag wilde dat ze liever en belangstellender was naar mij, maar ik accepteerde haar meer zoals ze was. Ik denk achteraf dat ik dat veel eerder had moeten doen, dat vertellen wat ik niet leuk vond in haar gedrag en het misschien zo nu en dan had moeten herhalen. Het had misschien anders gekund, maar daarvoor was het te laat.
Ik ervaar het verlost zijn van de zorg nog steeds als een enorme last die van mijn schouders gevallen is. En het verdriet? Misschien komt dat nog.

dinsdag 30 september 2014

En toen golfde de vloer en schudde de muur heen en weer

Volgens een collega was het alsof er een vrachtwagen tegen het gebouw aanreed.
afbeelding
Ik was in overleg en zat op een gewone stoel, dicht bij een muur. Ik voelde de vloer onder mij bewegen en keek opzij naar de muur en die muur die ging heen en weer! Er was een trilling en toen even niets en toen nog een trilling. Mijn conclusie was direct: een aardbeving. Gelukkig bleef alles keurig overeind en werden we op de 1e verdieping niet "gesandwicht" tussen de 2e verdieping en de begane grond, maar bij mij was er even een lichte paniek.
Aangezien het dorp Ten Boer, het epicentrum van de beving, aan het Eemskanaal ligt, zal de dijk die toch al niet zo sterk is, weer goed bekeken moeten worden. Moet ik rekening houden met natte voeten?
Mijn huis staat ongeveer tussen mijn werk en het epicentrum van de aardbeving. Zo te zien is er niets aan de hand, maar het idee dat het erger kan worden is niet fijn!

In oktober niets nieuws kopen

Deze maand is door iemand ooit uitgeroepen tot Buy Nothing New Month. In het verleden heb ik wel eens mee gedaan, maar dit jaar doe ik niet mee.
Waarom zou ik mee doen?
Om mensen er op te attenderen dat het beter voor je portemonnee én voor het milieu én ook nog voor een ruim huis is om minder te kopen?
Ik vind het onzinnig. Ik koop altijd al heel weinig, waarom zou ik mij in vredesnaam opleggen een hele maand niets nieuws te kopen?
Maakt het uit als ik een maand lang niets nieuws koop?
Alle lezers weten toch wel dat ik verre van koopverslaafd ben.
Waarom zou ik dan een maand lang verslag doen van mijn niets nieuws kopen?

Ik kan mij voorstellen dat je meedoet als je tot nog toe veel koopt en dat wilt veranderen. Dan is het prima om een paar stapjes terug te doen en te ervaren hoe je dat bevalt, of het het shoppen mist of dat je tot de conclusie komt dat je er best wel zonder kunt.

Nog even terug naar mijn niets nieuws kopen. Ik vermoed dat ik door mijn oogoperatie komende maandag ook niet zo shop-lustig zal zijn. Waarschijnlijk lig ik liever met mijn tablet op de bank en luister naar een boek uit de bieb

maandag 29 september 2014

Verhuizing in huis

Toen ik 7 jaar geleden in mijn huis kwam wonen, kregen dochters de beide grote slaapkamers en ik de wat kleinere slaapkamer. Oudste dochter heeft tussen 2011 en 2013 nog weer thuis gewoond, maar is in juli '13 verhuisd naar een eigen woning. Jongste verhuisde in september 2013 naar een eigen woning. Er bleef nogal wat staan in hun oude kamers, afgelopen voorjaar is een groot deel alsnog verhuisd en bleef er niet zo veel meer over. Wel nog 2 kledingkasten en 2 eenpersoonsbedden, maar die laatste horen feitelijk tot mijn interieur en zijn handig voor als er logees komen. De (Ikea) kasten zijn slecht verhuisbaar, want zijn al (een aantal keren) verhuisd en zijn nu nauwelijks nog te verhuizen. We krijgen ze waarschijnlijk niet meer in elkaar als we dat zouden doen. Dus mag ik ze gaan gebruiken. Heb ik me daar ineens zeeën van kastruimte!
Het meeste van wat er over was, behalve de kledingkast, is een paar weken geleden op 1 kamer gezet en toen was er een kamer over.
Dus tijd om mijn krappe, oude slaapkamer te verlaten en een van de oude kamers van de dochters in gebruik te nemen. Nu slaap ik ineens aan de achterkant van het huis en heb ik een ruime slaapkamer.

Ik moet nog wel wat wennen aan de geluiden daar.
Voor: geluiden van aanrijdende en wegrijdende auto's, portier- schuur- voordeuren die dichtgeslagen worden. Buurjongens die soms in het weekend in de nacht urenlang (tot wel half drie) voor hun voordeur staan te praten en te roken, waardoor ik zowel last heb van de rook als van de stemmen.
Achter: autogeluiden van de ringweg, regen op de ramen als het vanuit het westen regent.
Ik denk dat het een verbetering is.

Boodschappen in week 39

Mijn boodschappen in week 39:

Week 39 van 22 - 29 sept '14
*=aanbieding, @=afgeprijsd  WAAR PRIJS
FRUIT
bananen, 4 stuks  Aldi 0,74
goudrenette AH 0,30
ONTBIJT EN LUNCH
melk Lidl 0,59
3x melk AH 1,95
karnemelk AH 0,65
kaas AH 5,33
halvarine AH 0,59
pindakaas AH 2,29
WARME MAALTIJD
spruiten, 750 gr * Lidl 0,59
paprika, * AH 0,49
witte kool, heel, biologisch 1762 gram AH 0,99
broccoli, 385 gram* AH 0,54
haringfilet, 2 blikjes Aldi 1,58
haringfilet, gerookt, 3 stuks AH 2,28
speklapjes Lidl 4,00
tempe toko 1,39
100 gram kerrie poeder toko 1,10
pesto Aldi 0,89
zonnebloem olie toko 1,09
yoghurt Lidl 0,79
LEKKERS 0,00
TOTAAL week 39, september '14 28,17

Deze keer weinig fruit. Ik had nog voldoende appels in de koelkast en nog een schaal met sinaasappels staan.
Ondanks dat ik vorige week ruim 7 kg groenten kocht, heb ik al weer nieuwe groenten gekocht. Vrijwel allemaal koolsoorten (bijna 3 kg)+ een paprika.
Verder kocht ik deze keer veel melk. Ik heb nu nog 2 liter staan en ik kookte van 1 liter een griesmeelpudding. Vandaar de 4 liter die ik kocht.

zondag 28 september 2014

Milieubewust besparen: geen voedselverspilling

In het herfstnummer van Genoeg word aandacht geschonken aan de voedselverspilling. Ik las op de site van de Wageningen Universiteit het volgende: Het verminderen van voedselverspilling met 40% in 2020 door huishoudens en detailhandel in de EU leidt tot een jaarlijkse besparing van 123 euro per persoon.
In Genoeg wordt gesteld: wij willen een doelstelling van 100%
In Nederland wordt per persoon per jaar bijna 50 kg voedsel weggegooid. Dat is voor heel Nederland een file vrachtwagens van Amsterdam tot aan Milaan.

Doe de weggooi-test en reken uit hoeveel jij verspilt.
Een einde aan de verspilling is niet alleen heel goed voor het milieu, maar leidt tot zuiniger landgebruik en is goed voor jouw portemonnee.

Hoe kun je zorgen dat je minder/niets verspilt?
- Voordat je voeding gaat kopen kijk je wat je op voorraad hebt, zodat je niet te veel koopt en alleen wat nodig is.
- Meet je maaltijd af. Gebruik een maatbeker en een weegschaal om de hoeveelheden te bepalen.
- Als je restjes overhoudt, gebruik die restjes dan in de volgende maaltijd en of vries ze in zodat je ze bijvoorbeeld in een maaltijdsoep of als toetje kunt gebruiken. Gebruik een leuk kliekjeskookboek om ideeën op te doen. Ook in het herfstnummer van Genoeg staan leuke recepten en tips voor restjes.
- Gooi niets weg, ook geen broodkorsten. Van broodkorsten kun je heel gemakkelijk paneermeel maken.
- Je kunt veel restjes invriezen en later gebruiken. 
- Wees kritisch op de THT datum. Van sommige producten wordt de smaak iets vlakker, maar het bederft niet. Blikken en potten kun je jaren bewaren.
Het Kliekjeskookboek
Kliekjes kookboek van Lydia Tuynman

Heb jij nog tips? Ik hoor ze graag!

zaterdag 27 september 2014

Fiets weg

Ik droom de laatste tijd regelmatig dat mijn fiets gestolen is. Het is een nare droom waar uit ik behoorlijk gestresst wakker van word.
Dan droom ik dat ik mijn fiets ergens gestald heb, en dan is hij helemaal verdwenen!
Er was ook wel enige aanleiding toe.

Een paar weken geleden was ik onder werktijd naar de podotherapie. Ik zet mijn fiets altijd op een vaste plaats in de fietsenstalling van mijn werk en daar was bij terugkeer geen plek meer. Dus heb ik de fiets ergens anders neergezet. Toen ik wilde vertrekken, vond ik mijn fiets niet. Ik keek nog eens heel goed en nergens mijn fiets! Ai wat baalde ik! Maar toen ging mij ineens een lichtje branden. Ik had de fiets in de stalling tegen de gevel van het gebouw neergezet en daar zet ik hem anders nooit neer. Dus ik draai mij een halve slag om en daar zag ik mijn fiets tussen de andere fietsen staan.

Van de week, op dinsdag, ging na werktijd naar mijn fiets en wilde onderweg mijn fietssleutel uit mijn jaszak halen: niets! Broekzakken: ook niets!
Toen ik in de fietsenstalling kwam, stond mijn fiets er nog en hij stond op slot.
Ik zou na werktijd zwemmen met oudste dochter. Ik had mijn gewone werktas niet meegenomen, maar mijn zwemtas. Normaal doe ik mijn fietssleutel in mijn jaszak, maar deze keer had ik zonder er bij na te denken van die gewoonte afgeweken en had de fietssleutel in het voorvak van de zwemtas gedaan.
Ik heb in mijn leven regelmatig vergeten de fiets op slot te doen en ik heb daarbij steeds het geluk gehad dat de fiets er nog stond, ook na een paar uren en dat ik geluk gehad heb realiseer ik mij heel goed.
Een paar jaar geleden is een vrijwel nieuwe fiets van mij gestolen terwijl hij op slot stond.
Eigenlijk niet zo gek dat ik droom dat mijn fiets weg is.
Alleen zijn mijn "droomhersenen" nog niet zo gewend aan het feit dat een verdwenen fiets niet meer zo'n ramp is dan 15 jaren geleden, toen ik een inkomen had op bijstandsniveau en een veel minder grote buffer bezat. Als dat nodig is, kan ik nu vanuit mijn spaargeld een nieuwe fiets kopen. Het is wel een flinke strop, maar geen ramp.