Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

donderdag 29 januari 2015

Het geld van de Grieken

In Griekenland heeft de Syriza partij bij de verkiezingen gewonnen en die partij wil wil het roer helemaal omgooien en de schuldenproblematiek waar het land mee kampt op een andere manier aanpakken. Op dit moment leeft 1 op de 3 Grieken onder de armoedegrens. Griekenland heeft 240 miljard aan noodleningen uitstaan om de Griekse economie nog enigszins overeind te houden. Ondertussen gaat het land zeer gebukt onder deze enorme schuldenlast. Het is bijna onmogelijk om daar weer uit te komen, er is sprake van een uitzichtloos economisch systeem.
De nieuwe regering wil uit het slop komen door kwijtschelding van de Griekse staatsschuld, zodat het land in één klap van de ellende verlost is.

Nederlandse politici vinden daar van alles van.
De ene vindt het met de verkiezingen in het vooruitzicht verstandig om ferme taal te laten klinken: alles moet tot de laatste cent terugbetaald worden.
Anderen vinden juist de situatie zo uitzichtloos, dat ze wel mee willen gaan in een (gedeeltelijke) kwijtschelding of in ieder geval oplossingen zoeken.

Wat vind ik ervan?
De Grieken hebben in de laatste jaren tragische armoede gekend. Ik vind dat een land, net als personen met schulden, na verloop van een aantal jaren zware armoede en schuldsanering de rest kwijtgescholden moet krijgen om weer met een nieuw perspectief verder te kunnen gaan: zand er over en orde op zaken. Van een kale Griekse kip valt nauwelijks iets te plukken. Dus zorg voor een opbouw van de economie, zodat Europa weer zaken kan doen met een economisch bloeiend Griekenland.
Wat vind jij van dat idee?
(Ik word nauwelijks gehinderd door enige economische kennis, alleen wat huis/tuin en keukenervaringen) 

woensdag 28 januari 2015

Boodschappen in de afgelopen week

In de afgelopen week heb ik niet zo veel boodschappen gekocht.
Ik at een keer bij dochter, ik had een keer een uitgebreide werklunch (daar was het zo koud!), ik ging woensdagavond met vriendinnen uit eten en verder ging ik afgelopen maandag uit eten met collega's. Afgezien van het etentje met vriendinnen betaalde ik de etentjes niet zelf. Die etentjes maakten dat er weinig boodschappen nodig waren.

Week 4 van 19-26 jan '15
*=aanbieding, @=afgeprijsd  WAAR PRIJS
FRUIT
mandarijnen, 23 stuks AH 2,29
4 appels ah 0,74
ONTBIJT EN LUNCH
salami Lidl 2,29
gegrild gehakt AH 1,78
kaas Lidl 1,55
stokbrood Lidl 1,18
melk, 2 liter AH 0,59
halvarine Ah 0,59
oploskoffie AH 1,44
jam AH 0,60
eieren AH 1,01
WARME MAALTIJD
uien, 2 kg Lidl 0,79
2 preien AH 0,39
tonijn, 2 blikjes AH 1,49
blikje grote witte bonen AH 0,62
blikje chilibonen AH 0,76
ham AH 0,94
vla, 2 liter AH 1,49
LEKKERS
ijs 3,35
TOTAAL week 4,  jan '15 23,89

dinsdag 27 januari 2015

Doggy bag

Gisteren had ik een uitje van mijn werk vanwege het afscheid van een collega. We aten heerlijk in een Thais restaurant. Wat vind ik het een luxe, een weelde, dat zo maar gratis eten met collega's, op kosten van de werkgever. Lang geleden, toen ik nog in de bijstand zat, had ik geen idee dat het bij werkgevers heel gewoon is om regelmatig gezellig uit eten te gaan en het er dan uitgebreid van te nemen. Twee keer per jaar een etentje van het werk en als het zo uitkomt ook nog een afscheidsetentje als er iemand een andere baan krijgt.
Voor het gezelschap van acht personen werd heel veel eten aangedragen. Te veel, er bleef nog veel lekker eten over. Dus ik vroeg aan mijn collega's of zij ook een doggy bag mee naar huis wilden. Ze keken mij aan of ik iets vreemds suggereerde. Nee, niemand had daar behoefte aan.
Toen de tafel afgeruimd werd, heb ik er wel naar gevraagd en ik mocht kiezen wat ik mee naar huis wilde nemen. Ik heb gekozen voor rijst, een vegetarische curry en een pittige salade.
Ik heb het aan tafel ook uitgelegd, dat ik het jammer vind van het eten, van het werk van de koks om het lekkere eten zo maar in de afval te gooien. Dus dat het niet uit armoede is, maar uit een zeker respect voor het eten.

Ik heb méér dan genoeg om vandaag lekker van te eten.
Allemaal eten dat anders weggegooid zou worden.

Vraag jij wel eens naar een doggy bag als je uit eten gaat en er eten overblijft?

maandag 26 januari 2015

Heibel in de familie

Schoonzoon heeft heibel in zijn familie, over iets dat in mijn ogen een kleinigheid is. Het is wonderlijk hoe dat gaat en dat er dan ineens één grote ruzie is ontstaan en mensen voor rotte vis uitgemaakt worden. Het lijkt alsof bijna alles wat dochter en schoonzoon doen of gedaan hebben ineens fout is. Een oma schreeuwend aan de telefoon en mensen die eisen dat er excuses aangeboden worden en een ouder en grootouders die respect eisen van hun (schoon)kind, terwijl ze dat respect niet verdiend hebben. Triest voor mijn dochter en schoonzoon dat het zo loopt.

Het doet mij denken aan mijn oom en tante. Mijn aangetrouwde oom is ooit door mijn moeder uitgemaakt voor loopjongen van mijn oma, daarom willen ze nu, ongeveer 45 jaar later, geen contact met mij. Die opmerking was grievend en waarschijnlijk ook niet helemaal terecht. Het ging om het conflict tussen mijn ouders en mijn vaders familie dat ik hier beschreven heb (het stukje over de deodorant).
Iedereen die verder bij het conflict betrokken was, is al lang overleden, maar kennelijk is die opmerking nog steeds een reden om het contact niet te willen herstellen. Ik had er als dochter niets mee te maken, maar dat maakt kennelijk helemaal niet uit. Ik ben de dochter van diegenen die "fout" waren.

zondag 25 januari 2015

Scherp zicht

Mijn staaroperaties hebben nu al weer 16 en 9 weken geleden plaatsgevonden. Er moeten minstens 6 weken tussen de operatie en het opmeten van het oog zitten. Pas dan is het oog stabiel genoeg om een passend glas op te meten.
Eind afgelopen week heb ik een 2e brillenglas in mijn bril laten plaatsen. Er zat nog een 0 glas in, dat glas paste niet bij de sterkte die ik nodig had. Ik moest een glas met een beetje cilinder en een beetje min en een leesdeel.
Sinds 4 december had ik al 1 goed glas. Ik kon met mijn rechteroog al 1,5 maand de wereld scherp zien en dat kon nu eindelijk ook met beide ogen.
Gelukkig kon ik op het plaatsen van het nieuwe glas wachten. Ik heb ongeveer 3 kwartier gewacht en nu zie ik de wereld weer scherp! Ik zie vogels in bomen ver weg, ik zie dunne takken aan die bomen ook zeer scherp. En die vogel dicht bij, daarvan zie ik in één oogopslag dat het een duif is.
een varifocus glas
In de verte is het nu helemaal dik voor mekaar!

Nu is het wel even wennen met de brillenglazen en de dichtbij- en de tussen- afstanden. Want lezen bijvoorbeeld, dat kan ik alleen door het onderste deel van het brillenglas en dan moet ook nog door het midden kijken en niet door de zijkant van het glas. Vroeger kon ik zonder bril lezen in bed en kon ik dus het hele gezichtsveld gebruiken en nu moet ik heel goed richten en mijn hoofd goed houden, anders krijg ik de lettertjes niet scherp. Conclusie: van lezen in bed met bril krijg ik al snel een stijve nek.
Ik zal toch eens kijken of het beter lukt met een leesbril.  Dan heb ik een heel glas om door te kijken.
Verder is trap aflopen "eng", want ik zie de traptreden vooral door het leesdeel. Doordat ik door de diabetes weinig gevoel meer in mijn voeten heb, moet ik vooral goed kijken waar ik loop. Ik struikel snel en kijken waar ik mijn voeten zet, helpt bij het voorkomen van struikelpartijen. Maar de traptreden zijn nu behoorlijk wazig en ik krijg ze niet meer zo scherp in beeld als vroeger.
Daar moet ik nu mee leren omgaan. Voorlopig houd ik me stevig vast aan de trapleuning!
Nou ja, voorlopig, ik denk voor de rest van mijn leven.

zaterdag 24 januari 2015

Netto inkomen: min €13,28


Vanaf 31 december werk ik  25% minder. Voor mij betekent dat 1 volle dag minder werken. Ik moest daarvoor 6% van mijn loon inleveren.
Hoe veel euro ik zou moeten inleveren?
Ik had geen idee. Het interesseerde mij ook niet zo veel, ik dacht dat als ik rekening hield met 100 euro minder, ik in ieder geval aan de veilige kant zou zitten.

Gisteren heb ik mijn salaris ontvangen en ik krijg nu in vergelijking met de maand november netto €13,28 minder. Nu is dat niet helemaal een "eerlijke" rekensom, want in december heb ik 2% loonsverhoging gehad. Bruto verdien ik nu €88,08 minder dan in november. Ik betaal nu €399,03 belasting, pensioenheffing en sociale premies, dat was in november €473,83.
Eigenlijk ben ik helemaal verbluft, het scheelt veel minder dan ik gedacht had!
Ik ben (en blijf) een rijk mens!

En ja, ik weet het wel, het zijn ook de belastingmaatregelen die er voor zorgen dat ik netto per maand meer overhoud dan vorig jaar en de vakantietoeslag wordt lager, evenals de 13e maand.

En voor het eigen risico in de zorg moet ik dit jaar 375 euro dokken, de compensatie voor dit eigen risico is verdwenen en de Wet Tegemoetkoming Chronisch Zieken en Gehandicapten (WTCG) zorgt ook niet meer voor een extraatje voor mij. Ook krijg ik geen zorgtoeslag meer, helaas. De WTCG + compensatie eigen risico + zorgtoeslag was voor mij een paar jaar geleden in totaal nog een leuk extraatje van zo'n 700 euro per jaar.
Eten, drinken en andere zaken zullen ook niet goedkoper worden. 
Dat is allemaal bekend en toch valt het me niet tegen, ik had namelijk al rekening gehouden met de véél hogere zorgkosten.

vrijdag 23 januari 2015

Nieuwe maandbedrag hypotheekrente bekend

Kortgeleden heb ik extra afgelost op mijn hypotheek.
Gisteren ontving ik een brief. Het ging over de termijnnota. Ik moet over januari minder dan 100 euro betalen.
Het was een zeer onduidelijke brief, want hij ging alleen over de maand januari. Maar over dat ik ook de maand daarna dat bedrag moet betalen, en die daarna en die daarna, tja daarover staat niets in de brief.
Of moet ik dat opmaken uit de term termijnnota?

Misschien is het ook zo, dat ik niet goed thuis ben in de terminologie. Eigenlijk zouden ze voor mij een brief moeten maken met meer uitleg, een soort bijsluiter er bij. Ik heb nog geen 8 jaar een hypotheek en ik ben geen doorgewinterde financieel specialist voor wie alles meteen duidelijk is.
Ik neem aan dat de termijnnota betekent dat dit mijn nieuwe maandbedrag is.

En die brief met de aankondiging van de incassodatum die nooit gekomen is?
Waarschijnlijk moet de bank besparen op de portokosten.
Ik heb nog geen klacht ingediend.